Historia świetlicy 

 

Świetlica Socjoterapeutyczna Caritas działająca przy Caritas Diecezji Radomskiej funkcjonuje nieprzerwanie od listopada 1999 roku. Świetlica jest placówką wsparcia dziennego. Charakteryzuje ją to, że działa w najbliższym środowisku dziecka, wspiera rodzinę w sprawowaniu jej podstawowych funkcji, zapewnia pomoc rodzinie i dzieciom, współpracuje ze szkołami, ośrodkiem pomocy społecznej i innymi organizacjami w rozwiązywaniu problemów wychowawczych.

Model pracy świetlicy został opracowany we wrześniu 2000 roku wraz z przejęciem prowadzenia placówki przez s. Barbarę Marciniak ze Zgromadzenia Sióstr Urszulanek SJK. Siostra przyszła do Radomia w odpowiedzi na prośbę Ks. Bp. Jana Chrapka skierowaną do Zgromadzenia. Od tej pory świetlica funkcjonowała od poniedziałku do piątku w godz. od 13.30 do 18.30 oraz w jedną sobotę miesiąca.

Początki były trudne: skromniutkie wyposażenie pomieszczeń, brak materiałów dydaktycznych, podopieczni nieprzyzwyczajeni do systematycznej pracy, brak kadry. Baza lokalowa duża, ale nie przystosowana do prowadzenia różnorodnych zadań. Musieliśmy podjąć najbardziej pilne remonty, nie przerywając pracy wychowawczej. W początkowym okresie do świetlicy uczęszczało 30 dzieci, pochodziły one przede wszystkim z Glinic.

Istotnym zadaniem było sprecyzowanie kierunków funkcjonowania placówki i dostosowania jej do obowiązujących standardów. Określiliśmy priorytety działania świetlicy definiując świetlicę jako placówkę socjoterapeutyczną.

Po wielu pracach adaptacyjnych dostosowaliśmy cztery pomieszczenia do działań dydaktycznych. Każda grupa wychowawcza posiada własną salę. Ponadto jedna sala przeznaczona jest na terapię indywidualną oraz terapię pedagogiczną, wyposażona jest w sprzęt komputerowy. Pomieszczenie, które integruje wszystkich to kuchnia – duża, jasna. Na tym samym poziomie jest jadalnia, miejsce spożywania posiłków, a także miejsce wspólnych zabaw, dyskotek, spotkań, zajęć profilaktycznych. W pomieszczeniach piwnicznych znajdują się sale rekreacyjne ze stołem pingpongowym, bilardem, mini siłownią. W budynku tym, mieszkały kiedyś siostry Michaelitki. Jedynym pomieszczeniem, które pozostało po ich odejściu w niezmienionym kształcie i wystroju jest kaplica. Obecność Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie czyni przestrzeń świetlicy miejscem wyjątkowym. On jest tu Najważniejszy, a potem my – cała społeczność świetlicy: wychowawcy, wychowankowie, wolontariusze, wszystkie osoby z nami zaprzyjaźnione. Codziennie modlimy się wspólnie w kaplicy, raz w miesiącu wychowankowie mają możliwość przystąpienia do Sakramentu Pojednania i uczestniczenia we Mszy Świętej.

Plac wokół budynku został przeznaczony na plac zabaw dla dzieci oraz na mini boisko. Wyposażenie placu oraz prace adaptacyjne zostały sfinansowane i przeprowadzone przez Gminę Miasta Radomia.